یاد آن روزها خوش، بی خبر از دنیا و نه اندوه و غمی/

سرمان گرم به مشقای شب و املا بود، دلمان خوش به رویای خوش فردا بود/

ولی افسوس که آن رویاها شده کابوس شب و تنهایی/

قلب ها سنگ، دیده ها کور و نه هیچ فردایی/

ناامید ازدنیا بیصدا همچون آه/

اشک یک عادت تلخ مثل باریدن ابر در پاییز/

دستها یخ زده و بی احساس/

خنده ها بااجبار و نه هیچ تسکینی، همه سردن بی روح/

بی خبر از خوشی و بی خبری/

همه درگیر تن اند، دور، گم از لبخند از شادی/

عاشقند بی معشوق و چه در حسرت عشق و چه در تنهایی...

آه افسوس که مرد قلب بی همدم من بی فریاد/

وکسی نشنید صدای ضجه ام بر سر قبر/

بر مزار گم این قلب صبور/

چه کنم تنهایم بی کس و بی فردا، ناایمد از همه جا/

و سکوت همدم شب، اشک همسایه چشم و غم سنگ صبور...٪

                                                                                شاعر: خودم

سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام قوبون همتون بشم آبجیا و داداشای بامعرفت خودم بخدا این روزا همش درگیر پایان نامه و کارورزیمم اصلا نمیتونم بیام شاید هرازچندگاهی بتونم بیام یه سری بزنم و برم

اینقدر کامنت گذاشتین که واقعا نمیتونم یکی یکی جواب بدم عژیژانم ولی قول میدم هروقت اومدم یه یادی از روزای قدیم بکنم بخدا خیلی دوستون دارم همتون بامعرفتین ازم دلخور نشین اگه نشد واستون کامنت بذارم الان سرکارم بهم گیر میدن بوسک بچه ها فعلا....

حالا که همش تو رویاست بذار دلتنگت بمونم

مرگ بیداری برا من اینو خیلی خوب می دونم

بذار عاشقت بمونم بذار عاشقت بمونم

بذار عاشقت بمونم

قلب من می گه که هستی اما چشمام می گه نیستی

خیلی سخته باورم شه که تو پیشم دیگه نیستی

بگو که هنوز چشاتو رو به عشق من نبستی

چشم من می گه تو رفتی اما قلبم می گه هستی

مگه میشه تو نباشی تو مثه نفس می مونی

دستای گرمتو کاشکی تو به دستم برسونی

دستم بی تو بی پناه ِ می میرم وقتی نیستی

مگه میشه باورم شه که تو پیشم دیگه نیستی

حالا که همش خیاله بذار دستاتو بگیرم

بذار تو فرض محالم با تو باشم تا بمیرم

بذار عاشقت بمونم بذار عاشقت بمونم

حالا که همش تو رویاست بذار دلتنگت بمونم

مرگ بیداری برا من اینو خیلی خوب می دونم

بذار عاشقت بمونم بذار عاشقت بمونم

بذار عاشقت بمونم

( مسعود فردمنش )

***

من چه عاشقانه تو را خواستم 
                             چه صادقانه با تو ماندم
و چه شاعرانه برایت اشک ریختم
                             و تو پایت را
روی قطره های اشک من گذاشتی 
                             و بیچاره اشک
که در شیار پای تو له شد 
                             و من باز هم تو را خواستم
دیگر غرور برای من
                             بی معنی است . . .

***

من از تو لبریز بودم
وقتی توی خسـتگـیهـایم گـمـت کردم

هنوز هم . . .

یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه لیلا نشست
عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود
سجده ای زد بر لب درگاه او
پـُر ز لیلا شد دل پـُر آه او
گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
بر صلیب عشق...دارم کرده ای
جام لیلا را به دستم داده ای
وندر این بازی شکستم داده ای
نشتر عشقش به جانم می زنی
دردم از لیلاست آنم می زنی
خسته ام زین عشق، دل خونم مکن
من که مجنونم تو مجنونم مکن
مرد این بازیچه دیگر نیستم
این تو و لیلای تو ... من نیستم
گفت: ای دیوانه..لیلایت منم
در رگت پنهان و پیدایت منم
سال ها با جور لیلا ساختی
من کنارت بودم و نشناختی
عشق لیلا در دلت انداختم
صد قمار عشق یک جا باختم
کردمت آواره ی صحرا...نشد
گفتم عاقل می شوی...اما نشد
سوختم در حسرت یک یا رَبت
غیر لیلا ..بر نیامد از لبت
روز و شب او را صدا کردی ولی
دیدم امشب با منی گفتم بلی
مطمئن بودم به من سرمیزنی
در حریم خانه ام در میزنی
حال این لیلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بیقرارت کرده بود
مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو لیلا کشته در راهت کنم

عیدتون مبارک

به جرم عشق حسرت شد نصيبم                                   خداوندا ببين اينجا غريبم

به ياد خاطرات عشق پاكم                                           در اين دنيا اسير دست خاكم

بگو آخر كدام نفرين و لعنت                                        نصيبم كرد اشك و آه و حسرت

اگر قلبي شكستم خاطرم نيست                                     تو مي داني شكستن كار من نيست

بگو با من چرا قهرت گرفته؟                                      گنه كردم كه حال دامن گرفته؟

به انصافت قسم، پروردگارم                                       كه جز تو با كسي كاري ندارم

من و اين بار سنگين گناهم                                        به درگاهت غمين و روسياهم

تو خود دردم بدادي مهربانم                                        كه اكنون در پي درمان آنم

صبوري مي كنم هر قدر كه خواهي                              به اميد نشان راه و چاهي

كه تا دنيا شود صحراي محشر                                    به قرآنت قسم، تا روز آخر

شب و روز التماس و اشك كارم                                 سكوت سنگ صبورم، غصه يارم...

                                                                                                                             سرور

خدا هیچ یک از اینها که می گویند نیست .او عاشق انسان نیست بلکه معشوق اوست .ساکنی است که جهان از او در حرکت است. (ارسطو)

هوش واستعداد خود را پرورش ده ولی نه ازراه مطالعه صرف بلکه به وسیله تفکر توام با عمل تمایل اکثر فضلا به مطالعه شبیه تلمبه است خالی بودن مغزها ی خودشان موجب می شود که افکارمردم دیگر را به سوی خود بکشند هر کس زیاد مطالعه کند بتدریج قدرت تفکر را از دست می دهد. (شوپنهاور)

كسی كه شاد و خندان است همیشه چیزی برای شادمانی پیدا میكند. (شوپنهاور)

انسان سه راه دارد: راه اول از اندیشه می‌گذرد، این والاترین راه است. راه دوم از تقلید می‌گذرد، این آسان‌ترین راه است. و راه سوم از تجربه می‌گذرد، این تلخ‌ترین راه است. (کنفسیوس)

دیروز سپری شده،امروزم را دوست دارم و از فردای خود نمی هراسم. (ویلیام آلن هوایت)

هیچ چیز به اندازه افكارمان ما را گول نمی زنند. (فرانسوا لاروشفوكو)

كاش میمردم و دوباره زنده میشدم و میدیدم كه هیچ كس دور خانه اش دیوار نكشیده است. (فروغ فرخزاد)

اعتقاد به بخت و قسمت بدترین نوع بردگی است. (اپیگتت)

كسی دارای عزمی راسخ است ، جهان را مطابق میل خویش عوض می كند. (گوته)

الماس را جز در قعر زمین نمی توان یافت و حقیقت را جز در اعماق فكر نمی توان كشف كرد. (ویكتور هوگو)

بكوش تا عظمت در نگاه تو باشد،نه در آنچه مینگری. (آندره ژید)

سوال های هر كس،بیش از جوابهایش او را می شناساند. (ولتر)