یه جای کوچولو واسه من و خدا

خدا جون باتوام...

میزی برای کار

 

کاری برای تخت

 

تختی برای خواب

 

خوابی برای جان

 

جانی برای مرگ

 

مرگی برای یاد

 

یادی برای سنگ

.

.

.

... این بود زندگی

حسین پناهی

[ پنجشنبه 12 تیر1393 ] [ 2:47 PM ] [ سرور ]

[ ]

امروز اولین روز از ادامه ی عمر منه!!!

 

 

[ دوشنبه 26 خرداد1393 ] [ 10:7 AM ] [ سرور ]

[ ]

 یه دور دیگه هم دور خورشید زدیم ، ۱سری پیاده شدن و ۱سری

 

 سوار ، نمیدونم چند دور دیگه مونده اما امیدوارم این دور به همه

 

خوش بگذره!!!

 

 

 

سال نو مبارک

[ پنجشنبه 29 اسفند1392 ] [ 4:48 PM ] [ سرور ]

[ ]

خدایا خستم ازین قهر و آشتی کردنای هر روزمون

.

.

.

.

.

.

.

.

.

خدا جونم بیا دیگه با هم قهر نکینم!

[ چهارشنبه 29 آبان1392 ] [ 9:3 PM ] [ سرور ]

[ ]

دیر گاهیست در این تنهایی

 

رنگ خاموشی در طرح لب است

 

بانگی از دور مرا می خواند،

 

لیک پاهایم در قیر شب است

 

رخنه ای نیست در این تاریکی

 

در و دیوار به هم پیوسته

 

سایه ای لغزد اگر روی زمین

 

نقش وهمیست ز بندی رسته

 

نفس آدم ها

 

سر به سر افسرده ست

 

روزگاریست در این گوشهء پژمرده هوا

 

هر نشاطی مرده ست

 

دست جادویی شب

 

در به روی من و غم می بندد

 

می کنم هر چه تلاش،

 

او به من می خندد

 

نقش هایی که کشیدم در روز،

 

شب ز راه آمد و با دود اندود

 

طرح هایی که فکندم در شب،

 

روز پیدا شد و با پنبه زدود

 

دیر گاهیست که چون من همه را

 

رنگ خاموشی در طرح لب است

 

جنبشی نیست در این خاموشی

 

دست ها، پاها در قیر شب است...

 

                                                                   «سهراب سپهری»

[ دوشنبه 27 آبان1392 ] [ 6:45 PM ] [ سرور ]

[ ]

و به تنهاییه خود می بالم!

 

آری تنهایی!

 

یعنی شکستن بلور سکوت در خلوت دل

 

و کنار آمدنم با خدای خویش         

 

و صدای زمزمهء عبادتم در کوچه های شهر تنهاییه دل می پیچد...

 

حدس من این است: کوچهء قلبم هنوز بارانی ست؛ نه بهاری، نه گلی،

 

نه بوستانی

 

همه اش تاریک و نم دار...    سوسوی یک چراغ کهنه و تنها ته این کوچه

 

نشان از ذره ای نور امید است به دستان خدا...٪‌

[ دوشنبه 15 مهر1392 ] [ 1:46 PM ] [ سرور ]

[ ]

خدایا کفر می‌گویم، پریشانم ؛

 

نمیدانم چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!

 

مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی!

 

تو مسئولی خداوندا به این آغاز و پایانم !!

 

خداوندا! اگر روزی‌ بشر گردی‌ ،

 

ز حال بندگانت با خبر گردی‌ ،

 

پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت!

 

از این بودن، از این بدعت...

 

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است؟!

 

چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است

و از احساس سرشار است…

 

[ دوشنبه 22 خرداد1391 ] [ 8:48 AM ] [ سرور ]

[ ]


عاقبت باید رفت عاقبت باید گفت


با لبی شاد و دلی غرقه به خون


كه خداحافظ تو . . .


گر چه تلخ است ولی باید این جام محبت بشكست


گرچه تلخ است ولی باید این رشته الفت بگسست


باید از كوی تو رفت


دانم از داغ دلم بی خبری


و ندانی كه كدام جام شكست


كه كدام رشته گسست


گرچه تلخ است پس از رفتن تو خو نمودن به غم و تنهایی


عاقبت باید رفت


عاقبت باید گفت


با لبی شاد و دلی غرقه به خون


كه خداحافظ تو . . .

[ چهارشنبه 3 خرداد1391 ] [ 10:12 AM ] [ سرور ]

[ ]

این یکی از شعرای جدیدمه بچه ها

 

یاد آن روزها خوش، بی خبر از دنیا و نه اندوه و غمی/

 

سرمان گرم به مشقای شب و املا بود، دلمان خوش به رویای خوش فردا بود/

 

ولی افسوس که آن رویاها شده کابوس شب و تنهایی/

 

قلب ها سنگ، دیده ها کور و نه هیچ فردایی/

 

ناامید ازدنیا بیصدا همچون آه/

 

اشک یک عادت تلخ مثل باریدن ابر در پاییز/

 

دستها یخ زده و بی احساس/

 

خنده ها بااجبار و نه هیچ تسکینی، همه سردن بی روح/

 

بی خبر از خوشی و بی خبری/

 

همه درگیر تن اند، دور، گم از لبخند از شادی/

 

عاشقند بی معشوق و چه در حسرت عشق و چه در تنهایی...

 

آه افسوس که مرد قلب بی همدم من بی فریاد/

 

وکسی نشنید صدای ضجه ام بر سر قبر/

 

بر مزار گم این قلب صبور/

 

چه کنم تنهایم بی کس و بی فردا، ناایمد از همه جا/

 

و سکوت همدم شب، اشک همسایه چشم و غم سنگ صبور...٪

 

                                                                         شاعر: خودم

[ دوشنبه 4 اردیبهشت1391 ] [ 5:22 PM ] [ سرور ]

[ ]

وقتی نگاه می کردم
                         از گل به خار رسیدم
با خود گفتم
            پروردگارا ؟
چه فلسفه ای ست در این همسایگی 
                            و چه حکمتی ست در این بیگانگی

( مسعود فردمنش )

 

***

من چه عاشقانه تو را خواستم 
                             چه صادقانه با تو ماندم
و چه شاعرانه برایت اشک ریختم
                             و تو پایت را
روی قطره های اشک من گذاشتی 
                             و بیچاره اشک
که در شیار پای تو له شد 
                             و من باز هم تو را خواستم
دیگر غرور برای من
                             بی معنی است . . .

 

***

من از تو لبریز بودم
وقتی توی خسـتگـیهـایم گـمـت کردم


وقتی توی کوچه بی بازگشت شیدایی
عاشق کُشی ، شهـامـت شد


و تو قدّاره کِش کوچه شدی
حالا از من لاشه ای مانده


نــه دلی که بیـقـراری کند
نــه چــشــمی که چــشــم انتظــاری


و تو تیـغــت را زمین بگذار
عاشـقی نمانده است


که قدّاره کِشی!
راستش را بخواهی


هنوز هم دلم زیر اینهمه خاک
برای تو تنگ می شود


هنوز هم . . .

 

 

[ پنجشنبه 4 آذر1389 ] [ 8:25 PM ] [ سرور ]

[ ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ،