ماه رمضون اومد میگن خدا یه مهمونیه بزرگ گرفته
یه مهمونی که همه میتونن بیان
چه پولدار باشی چه فقیر چه خوب باشی چه بد
میتونی بیای نترس خدا از همه یه جور استقبال میکنه
فرق نمی ذاره خداست دیگه آخر مرام و معرفته
منم میخوام برم میگن اونجا همه چی میدن
بن صواب ویزای بهشت تازه توی یه هتل ۱۴ ستاره هم یه اتاق اختصاصی میدن
با تموم مزایا خداییش حرف نداره
تو نمی خوای بیای؟!...
سهم تو شد روز تازه سهم من اشک که بریزم
به همین سادگی کم شد عمر گل بوته تو دستم
گله از تو نیست می دونم خودم اینو از تو خواستم
به جون ستاره هامون تو عزیزتر از چشامی
هر جا هستی خوب و خوش باش تا ابد بغض صدامی
تو رو محض لحظه هامون نشه باورت یه وقتی
که دوست ندارم اینو به خدا گفتم به سختی
من اگه دوست نداشتم پای غمهات نمی موندم
واست این همه ترانه از ته دل نمی خوندم
اگه گفتم برو خوبم واسه این بود که می دیدم
داری آب میشی میمیری اینو از همه شنیدم
دارم از دوریت میمیرم تا کنار من نسوزی
از دلم نمی ری عمرم نفسامی که هنوزی
تو رو محض خیره هامون که نفس نفس خدا شد
از همون لحظه که رفتی روحم از تنم جدا شد
تو که تنها نمی مونی من تنها رو دعا کن
خاطراتمو نگه دار اما دستامو رها کن
دست تو اول عشقه بسپارش به آخرین مرد
مردی که پشت یه دیوار واسه چشمات گریه می کرد
ولي خود من تا جايي که يادمه از بزرگترا دروغ شنيدم
ميگين نه خيلي خب يه مثال مي زنم
هر موقع ميخواستن کاري واسشون انجام بدم بهم ميگفتن اگه اين کارو بکني بهت شکلات ميديما
اما هيچ وقت ندادن...
يا هر وقت تلفن زنگ مي زد ما بچه ها رو مامور ميکردن که به دروغ بگيم
بابا حمومه يا رفته بيرون مامانمم خوابه يا داره نماز ميخونه
حالا خدايي خودتون قضاوت کنين
مسخره نيست؟!...
من سرورم خود سرور
با کمال شرمندگی باید بگم يه مدتي نبودم و متاسفانه رمز بلاگمو داده بودم به يکي از دوستام که تو بلاگم مطلب بذاره اما مثل اينکه سوء استفاده کرده و عکسايي تو بلاگم گذاشته که در شان من و وبلاگم نيست
يکي از دوستان توي کامنتي که برام گذاشته بود در مورد همين موضوع چيزي گفت که من رو واقعا شرمنده کرد من فقط ميومدم و جواب کامنتاي دوستان رو مي دادم خيلي وقت بود که به بلاگم سر نزده بودم و مطلب جديد نذاشته بودم
در ضمن اون عکسايي رو که مناسب نبودن برداشتم و به جاش چند تا عکس به سليقهء خودم گذاشتم
به هر حال بايد بگم
شرمندم
شرمندم
شرمندم
...
اگه بازم عکس می خواین برین به ادامهء مطلب
برای دیدن بقیهءعکسا برین به
ادامهء مطلب
عمر من در به در لبخند تو گذشت
اما نخندیدی
زندگیم را به پایت گذاشتم
شکستم ... گریه کردم
اما نخندیدی
آوارهء بی پناهی شدم ... در به در تاریکی و غم
اما نخندیدی
گفتم دوستت دارم ... اما...
خندیدی...
افسوس
به قلبم به روحم به عشقم خندیدی
افسوس خندیدی...رفتی!
.........................................................................
عمری منتظرت ماندیم دیگر بس نیست
بیا آقا بی قراریم به دلهایمان بنگر تنهاییم
جز تو کسی نمی شنود حرف دل هایمان
می خواهیم بیایی کنارمان باشی
آقا بیا تنهایم... تنها
به جز بی کسی و تنهایی چی نصیبم شد از رسم عاشقی
گناهم چی بود من عاشق بودم همین ... همین
برگرد شاید بخشیدمت نمی دانم شاید ... اما
هیچ با خود گفتی آیا این حق من بود؟
.
.
.
.
.
یا نه
گفتی یانه؟
باز هم هیچ نمی دانم...
یوسف می دانست تمام درها بسته اند اما بخاطر خدا حتی بسوی درهای بسته دوید و تمام درهای بسته برایش باز شد...
