به بهانه ی فتح خرمشهر
کارش شده بود همین شب و روز به خودش بگه چی کار کنم........اما می دونست.............می دونست که می خواد بره........... دلش می گفت برو........... اما مگه این دنیا می ذاشت دل کندن از این دنیا براش سخت بود.............با این حرفها خوش رو راضی میکرد :نمی شه دل شیر می خواد....عشق می خواد ......................من که عاشق نیستم ......................................................................................................اما رفت............ اونجا دل شیر پیدا کرد .........عاشق شد .....................................................شهید شد ....................................................................................................................................
حالا نوبت منه ................... نوبت توست...................................................نوبت ماست![]()
یوسف می دانست تمام درها بسته اند اما بخاطر خدا حتی بسوی درهای بسته دوید و تمام درهای بسته برایش باز شد...