چه بی پروا دل از دنیا بریدند

چه ساده اوج گرفتند پر کشیدند

در این دنیای پر رنگ و هیاهو

که مردانش گرفتار فریبند

در این زندان پر اندوه و فانی

که دلها همه محبوس و اسیرند

کسانی آمدند از جنس خورشید

کسانی که پر از عشق و امیدند

جوانانی که حق پیمانشان بود

چقدر زیبا به آن پیمان رسیدند

خداوندا تو می دانی که آنها

بزرگند عاشقند آری شهیدند